دکوراتیو آمیزه ای از هنر و صنعت

در تعریف معماری داخلی یا دکوراتیو گفته اند که نوعی بازآفرینی فضاست. به گونه ای که هم زیبا و هم کاربردی باشد. یک هنرمند دکوراتیو با به کارگیری اصول فنی و تخصصی معماری داخلی با شم زیبایی شناسی، پلان هایی راطراحی می کند که به نوعی هویت، نیاز، درک و خواسته های مخاطبش را نمایش می دهند.

مرور تاریخچه دکوراتیو به عنوان یک شغل، به قدمت تاریخ بشر است اما دکوراتیو امروزه در جهان آمیزه ای است از صنعت ساختمان سازی با به کارگیری خلاقانه فلسفه، جامعه شناسی، روان شناسی اجتماعی، اخلاقی، اقتصاد، جغرافیای طبیعی و انسانی، برنامه ریزی و توسعه اقتصادی و حتی علوم طبیعی نظیر زیست شناسی و محیط زیست.

به اعتراف معماران و صاحبنظران دکوراتیو نقطه عطفی است بین معماری و طراحی داخلی. این رشته مثل معماری با ساختمان و اجزا آن مرتبط است و از طرفی مانند طراحی داخلی بر فضاهای داخلی تاکید می کند.

از این سو از آنجا که دکوراتیو در ارتباط مستقیم با ویژگیهای (روحی ـ روانی) انسان قرار دارد، بایستی برای رسیدن به یک طرح مطلوب، ویژگیهای رفتارهای انسانی در فضاهای( داخلی ـ زیستی) اعم از عمومی و خصوصی، در طراحی به دقت مورد توجه قرار گیرد. به همین دلیل طراح به هنگام دکوراتیو فضای داخلی با دو مقوله سروکار دارد: کاربرد آن فضا، و احساس و تأثیری که میخواهد آن فضا بر استفاده کننده داشته باشد.

د رهر حال باید اذعان نمود که یک طراح دکوراتیو تا زمانی که روی افراد جامعه خود و فرهنگ  افراد جامعه و تاثیرات آب وهوایی و غیره... مطالعه نکند نمی تواند یک محیط و فضای آرام بخش و مطلوب د رطرح دکوراتیو خود به وجود بیاورد.

این نکته به حقیقت روشن است که دکوراتیو داخلی که به عنوان یک حرفه، یک هنر و یک صنعت در دنیا شناخته شده، یک جور بهینه­سازی فضاهای داخلی ساختمان­ها به منظور انجام فعالیت­های روزمره یعنی زندگی و کار است.

دکوراتیو داخلی طیف گوناگونی از عناصر و مؤلفه­ها از قبیل فرم، نور، رنگ، بافت، کف، سقف، دیوار، عناصر کارکردی و تزیینی و مبلمان را در برمی­گیرد. این عناصر ابزارهای کار طراح هستند که همگی باید بطور هماهنگ و متناسب در یک طرح مرتبط و خوشایند قرار گیرند.